ستایش
ننه علی مادر شهیدی است که بیش از ۱۷ سال در کنار مزار فرزند شهیدش در کلبه ای حلبی زندگی می کرد . آخرین درخواست این بانوی صبور و وفادار این بود که پس از مرگ در کنار فرزند شهیدش به خاک سپرده شود و حالا این مادر مهربان در همان کلبه به خاک سپرده شد تا برای همیشه در کنار فرزندش آرام بگیرد ... خیلی حرف ها داشتم که با ننه علی بزنم ، اما حالا که رفته فقط می خواهم به او بگویم : سلام ننه علی ! چند روز پیش خبر آمد که آخرش پیش فرزند شهیدت رفتی ، نه اینکه از او دور بوده باشی و حالا به او برسی ، نه ! تو در تمام سال هایی که پسرت آسمانی شده بود ، در زمین ، کنارش بودی و کلبه ات را در کنار آرامگاه شهیدت بنا کردی تا تجسمی از مهر مادری باشی ... در روزگاری که مهربانی ها به حراج روزمره گی ها رفته و رو به افسانه شدن گذاشته اند. نمی دانم در آن شب های سرد زمستانی و در آن روزهای داغ بهشت زهرای تهران ، با «قربانعلی» خود چه نجواها کرده ای و در میانه اشک های مادرانه ات با او چه ها گفته ای . این را نیز نمیدانم حالا که به وصال فرزند دلبندت رسیده ای و بعد از سال ها که سنگ قبر او را بغل می کردی ، اینک خودش را در آغوش گرفته ای ، به او چه ها خواهی گفت ؟ نباید هم بدانم ... حرف های مادری و فرزندی ، رازهایی دوست داشتنی بین خودشان است و بس! اما ننه علی ! تو را به آن قرآن درشت خطی که بارها در کلبه ات ختمش کردی قسم می دهم ، هرچه به شهیدت می گویی بگو ، اما حال و روز جوانان امروز ایران را برایش باز مگو ! بگذار روحش آزرده نشود. به پسرت نگو که بعضی از زنان و دختران ما با پوشش های نامناسب در کوچه و خیابان ها چه ها که نمی کنند ، به غیرت پسر برومندت بر می خورد. مادر جان ! چه کار داری به فرزندت بگویی که پسرانمان ابرو برمی دارند و لباس تنگ می پوشند ... . ننه علی ! مادر اسطوره ای سرزمین مادری من ! اصلا از ما و از کارهایمان هیچ به علی نگو ! دلش می شکند ، بگذار روحش آسوده باشد. نگذار حلاوت دیدار مادر با تلخی کارهای ما کم رمق شود !! آه ... چه می گویم من ننه علی ! لابد داری شماتتم می کنی که مگر یادت رفته است که شهیدان زنده اند و می بینند و می شنوند و اصلا شهید نامیده شده اند چون شاهد مایند ؟ و ادامه می دهی : فکر می کنی اگر من هیچ نگویم ، اینها هم هیچ نخواهند دانست ؟! من این مطلب رو از تلکست تلویزیون خوندم بدجور تحت تاثیر قرار گرفتم امیدوارم رو همه شماها هم تاثیر خوبی داشته باشه . توصیه میکنم به دوستاون هم بگید بیان بخونن. نظر یادتون نره
قسمت این بود ز عشق تو پریشان باشم این خیلی سخته که آدم خواهرشو خیلی وقت پیش از دست بده و بعد از چندین سال دوباره یکی دیگه پیدا کنه که درست خصوصیات همون خواهر قبلیشو داشته باشه ولی دوباره تقدیر اونو ازت بگیره واقعا سخته خیلی سخته . این اتفاق برا من یکی افتاده از خدا میخوام هیچکسو به سرنوشت من دچار نکنه. سلام به همه کسایی که یه جورایی و با هدفی خاص دارن تو فضای مجازی فعالیت میکنن امروز میخوام یه خبری رو به اطلاع همه برسونم که ششاید ممکنه به مزاج بعضیاتون خوش بیاد و شاید برا بعضیا بد باشه!!! بله اون خبر اینکه من که رضا باشم اعتراف میکنم که نتونستم وب آقا وحید رو بگردونم واسه همینم به وحید پیشنهاد دادم که بیاد و خودش بگردونه که قبول نکرد ولی بعد کلی اصرار و ... بالاخره راضیش کردم که بیاد . حالا نمیدونم خبر خوبی بود یا نه ؟! من اینجا از همتون خداحافظی میکنم و همتونو به خدای بزرگ میسپرم. التماس دعا این روزا نمیدونم چرا همه به همه چی سخت میگیرن نمیدونم شاید استغفرالله خدا رو فراموش کردن یا ....؟!!! میبینی یکی میگه این امتحانا تموم بشه یکی میگه چی مییشد اینجور میشد چی میشد اونجور میشد یه جورایی رفتار میکنن که انگار خدا رو از یاد بردن و هیچ یاری از او نمیخوان و احساس نا امیدی میکنن واسه همین این نوشته رو یه جایی دیدم گفتم بد نیست بزارم همه ببینن. مشکلاتت را با مداد بنویس و پاک کن را در اختیار خدا بگذار!
خدا گوید تو ای زیباتر از خورشید زیبایم!
تو ای والاترین مهمان دنیایم!
بدان آغوش من باز است، شروع کن یک قدم با تو ! تمام گام های مانده اش با من... تو ای مادر که یک عمره دلت با غصه دم سازه صبوری های تو مادر منو به گریه میندازه مثل یک طفل خواب آلوده من محتاج آغوشم از اون لالاییات مادر بخون بازم توی گوشم برای سرنوشت من تو دلواپس ترین بودی برای اشکهای من همیشه آستین بودی تو ای همیشه غم خوارم تو ای مطرح ترین یارم به نام نامی مادر همیشه دوستت دارم . . . وقتی محبتت را با همه وجودت به من تقدیم کردی و مرا شرمنده الطاف کریمانه ات کردی و دل قشنگت را مالامال از عشق به من کردی بار دلدادگی را سخت بر دلم نهادی و امانت عشق را در وجودم نهادی و عهد کردم که تکیه گاهت در همه لحظاتت باشم. روز ولادت حضرت زهرا را به شما همسر عزیز و مهربانم پیشاپیش تبریک میگویم . . . حضرت علی ع می فرمایند : دنیا برای رسیدن به آخرت آفریده شده است .نه برای رسیدن به خود .. یادمان نرود زنگ تفریح دنیا همیشگی نیست .زنگ بعدی حساب داریم ... التماس دعا حمد و تعظیم خدایی را سزاست که منتش زیاد است و نعمتش بس فراوان ، خدایی که رحمتش بر غضبش پیشی گرفته و کلماتش به سرحد کمال رسیده ، اراده اش در همه چیز نافذ است و حکمتش همگان را فراگیر. بارالها! تنها تو را حمد و ستایش می کنم ، حمد و ستایش کسی که به خدایی ات اقرار نموده و در بندگی ات کمال خضوع و خشوع را دارد ، کسی که از خطایش بیزار گشته و آرزومند مغفرت و نجات بخشی تو است. پروردگارا! فقط به تو می اندیشم ، چرا که وجود تو تنها بهانه من برای زیستن است و تو آن مهربانی هستی که صبر و شکیبایی و دینداری را به من آموختی و هرچه می دانم حاصل عنایت تو است. خداوندا! مرا ببخش! زیرا آنقدر در زیبایی های ظاهری غرق گشته ام که زیبایی باطن را از یاد برده ام و آنقدر غصه امروز را خورده ام که آخرتم را فراموش کرده ام . می دانم که سوز دلم را تنها تو می شنوی و تقصیرم را تنها تو می بخشی . پس دستان نیازمندم را به سوی درگاه تو دراز می کنم ای بخشنده ترین! ای ای نور بخش عالم ملک و ملکوت! در این ظلمت و تاریکی تنها تو را یاد می کنم و از انوار لطیف رحمانی و رحیمی تو راه هدایت را می یابم. ای دریای بی کران من! چه بی منت حیات را به این ماهی کوچک هدیه داده ی و حضورت را که نعمتی به بزرگی تمام دنیاست ، به من ارزانی داشته ای ..... از تو سپاسگزارم که حس زندگی و زنده بودن را در وجودم بیدار کردی و اجازه دادی تا از بودنم در کنار تو لذت ببرم ، پس به داشتن خدایی مهربان چون تو می بالم و خاضعانه در برابرت به سجده می افتم و در هر سجده ام شکر تو را بر زبان می آورم که. . . . ای معبود من! به تعداد نفس هایم هزاران سپاس تقدیم تو باد. این سه متن رو جایی میخوندم دیدم بد نیست بذارم اینجا شما هم بخونید خیلی جالب هستن امیدوارم خوشتون بیاد. متن اول و چشمانت رازِ آتش است. هنگامی که به جنگِ تقدیر میشتابد. متن دوم

از قلب مملو از، نفرین و کینه ام
فریاد بر سرٍ، این روزگار پست
در بین نعره ها، بغضم ولی شکست
فریاد می زنم، با چشمهای خیس
از ظلم این فلک، غارتگر حریص
دار و ندار من، شد غارت ای خدا
بر تو شکایت از، تقدیر بی حیا
عاشق خسته دل بی سرو سامان باشم
قسمت این بود ز دوری تو من غنچه صفت
همه شب تا به سحر سر به گریبان باشم
روزگاری ست دل افتاده به دریای غمت
من گرفتار در امواج خروشان باشم
اشک از کاسه چشمان ترم می جوشد
تا به کی شاهد شبگریه پنهان باشم
دانی که چرا رفت و چرا اشک دلم ریخت؟!![]()
او رفت و مسافر شد و از عشق گذر کرد
گر اشک به پشت سر او ریخته بر خاک
زینروست که او از من واز عشق حذر کرد
پشت سر تو ریخته ام آب به اشکم![]()
![]()
مگر این دل .. دل توست ؟؟
من اگر شادانم .. من اگر خندانم .. همه از بودن توست ...
تو که در قلب منی .. لحظه لحظه با منی ...
بودنت بودن من .. رفتنت رفتن من ..
من و تو گمشده در دشت غمیم ...
در نگاه من و تو ‚ دشت غم . دریاییست !!
با تو بودن زیباست .. همچو پرواز پرستو در باد ..
همچو شبنم که در آغوش گل است ..
آسمان همچو نگاهت آبی است ..
که من از آبی آن خرسندم .. و در آن آبی نیلی ‚ آزاد ..
آسمانم ..... آرزویم دیدن لبخند یست !!
که به مانند گلی ساده و زیباست هنوز ..



و عشقت پیروزیِ آدمیست
و آغوشت
اندک جایی برای زیستن
اندک جایی برای مردن
و گریزِ از شهر
که با هزار انگشت
به وقاحت
پاکیِ آسمان را متهم میکند
در رقصِ عظیمِ تو
به شکوهمندی
نیلبکی مینوازند،
و ترانهی رگهایت
آفتابِ همیشه را طالع میکند.
بگذار چنان از خواب برآیم
که کوچههای شهر
حضورِ مرا دریابند.
دستانت آشتی است
و دوستانی که یاری میدهند
تا دشمنی
از یاد
برده شود.
تابستان از کدامین راه فرا خواهد رسید
تا عطش
آبها را گواراتر کند؟
تا در آیینه پدیدار آیی
عمری دراز در آن نگریستم
من برکهها و دریاها را گریستم
ای پریوارِ در قالبِ آدمی
که پیکرت جز در خُلوارهی ناراستی نمیسوزد!
حضورت بهشتیست
که گریزِ از جهنم را توجیه میکند،
دریایی که مرا در خود غرق میکند
تا از همه گناهان و دروغ
شسته شوم.
و سپیدهدم با دستهایت بیدار میشود
| قالب وبلاگ : فقط بهاربيست |

